Ons onderzoek gaat door

Vanuit de Turkse stad Gaziantep in Zuidoost-Anatolië hebben we de paasdagen gebruikt om verder onderzoek te doen voor ons documentaireproject. Vooral de rit naar het aan de Syrische grens gelegen Reyhanlı, dat maar 70 km van de omkampte Syrische stad Aleppo ligt, heeft ons veel nieuwe contacten, informatie en inzichten opgeleverd. Alleen al in Reyhanlı wonen meer dan 100.000 mensen uit Syrië die voor de burgeroorlog zijn gevlucht. Het noordwesten van Syrië, dat grenst aan de Turkse provincies Hatay, Kilis en Gaziantep, is een gebied waar alle strijdende partijen in de Syrische burgeroorlog dicht naast elkaar hun stellingen verdedigen. Ten oosten van Gaziantep ligt direct aan de Turkse grens een gebied dat wordt gecontroleerd door de zogeheten Islamitische Staat (in het Arabisch DAASH). In het Syrische gebied ten westen van de Turkse stad Gaziantep bevinden zich Koerdische strijders. Ten zuiden daarvan, ter hoogte van de stad Reyhanlı, eenheden van het FSA (Vrij Syrisch Leger). Daar echter ook hier en daar strijders van het aan al-Qaida gelieerde al-Nusrafront. We troffen een situatie aan die er in veel details anders uitziet dan het beeld dat je doorgaans uit de media krijgt. Ook in gesprekken met gevluchte Syrische families ontstonden veel nieuwe contacten, details en aanknopingspunten die we in onze film zullen laten zien. En als je dan ’s avonds vlak bij de Syrische grens aan Turkse kant in je hotelkamer naar de Tagesthemen kijkt, Caren Miosga in haar inleiding spreekt van een “bevrijding” van Palmyra door de soldaten van Bashar al-Assad en ARD-correspondent Volker Schwenck vanuit Caïro een inschatting van de situatie geeft, merk je dat de redactie van de Tagesthemen en het correspondentenkantoor van de ARD in Caïro ver, heel ver weg zijn. Als op dezelfde dag bijna elke Syrische vluchteling je vertelt wie van zijn familie en vrienden door het Assad-regime is ontvoerd, gemarteld of gedood, is het cynisch om van een “bevrijding” te spreken.