Als je een film hoort...

Barbara Fickert houdt van films. En zoals elke cinefiel gaat ze graag naar de bioscoop. Maar om de films te kunnen zien, is haar smartphone een onmisbare metgezel. Want Barbara Fickert is blind. Via de app “GRETA” hoort ze wat ze niet kan zien. Ze kan daar voor veel films vooraf de audiodescriptieversie downloaden en die automatisch synchroon met de film laten afspelen. Door deze vorm van toegankelijkheid kwam Barbara op het idee om in haar eigen blog, “Blindgängerin” , over haar bioscoopbelevenissen te schrijven en haar ervaringen te delen. Vorig jaar heeft ze daarnaast de “Kinoblindgänger gemeinnützige GmbH” opgericht, die zich ten doel heeft gesteld precies deze bijzondere vorm van toegankelijkheid te bevorderen: het maken van audiodescripties voor films waarvoor anders niemand een audiodescriptieversie zou produceren.



Barbara, je bent blind, maar je gaat graag naar de bioscoop. Voor sommigen klinkt dat in eerste instantie misschien vreemd…

Toen ik tien was, kreeg ons gezin een televisie. Ik kon weliswaar niet veel zien, omdat ik nog maar een klein restje zicht had, maar toch vond ik het heerlijk om samen met mijn familie naar de buis te kijken. Rond dezelfde leeftijd ging ik ook voor het eerst naar de bioscoop. Ik was meteen weg van het heldere, felle licht van het doek en de bijzondere akoestiek in de donkere bioscoopzaal. En precies dat enthousiasme is tot op de dag van vandaag gebleven!


Kun je ons heel kort vertellen welke mogelijkheden blinden hebben om audiodescriptieversies in de bioscoop te beleven?

Blinde mensen hebben in principe twee mogelijkheden om van de bioscoop te genieten. Enerzijds zijn er bioscoopzalen met speciale techniek die audiodescripties en ondertitels aanbieden. Daarvan zijn er helaas nog veel te weinig. Anderzijds is er de voor iedereen toegankelijke app “GRETA”. Die kun je heel eenvoudig thuis op je smartphone downloaden. Dan kies je een film uit de database en ga je naar een bioscoop naar keuze.


Je schrijft in je blog ook over de films die je in de bioscoop bekijkt...

Op een dag ging ik – zoals zo vaak – met een taxi naar de bioscoop. Na een tijdje vroeg de chauffeur of ik het blind-zijn alleen maar speelde. Ik vroeg hem daarop stomverbaasd hoe hij daarbij kwam. Zijn antwoord was: “Sommige mensen hebben nu eenmaal zo’n ‘tic’.” Het ging zijn voorstellingsvermogen gewoon te boven dat ook mensen die niet kunnen zien naar de bioscoop gaan. Sinds die ingrijpende ervaring zet ik me in voor voorlichting in de ziende wereld en ervoor dat ook blinde mensen plezier kunnen hebben in de bioscoop.
In juli 2014 mocht ik een ervaringsverslag over het gebruik van GRETA schrijven voor het tijdschrift “Sichtweisen” (toen nog “Gegenwart”). Dat heb ik natuurlijk heel graag gedaan – en zo ontstond ook mijn eerste artikel over de film “Qu’est-ce qu’on a fait au Bon Dieu?” (Monsieur Claude und seine Töchter). Het schrijven over de film vond ik zo ontzettend leuk en ging me makkelijker af dan gedacht, dat een vriendin tegen me zei dat ik er gewoon mee door moest gaan!
En zo begon ik in januari 2015 in mijn blog regelmatig over mijn bioscoopbezoeken te schrijven. En ik vind het nu nog steeds net zo leuk


Sinds enige tijd werk je bij audiodescriptieproducties van speaker-search als regisseur. Hoe is die samenwerking ontstaan?

Een van mijn grote wensen was om audiodescriptieschrijver te worden. Daarvoor heb ik echt vaak gesolliciteerd. Maar van bijna alle audiodescribers kreeg ik alleen maar afwijzingen of vage beloftes. Terwijl ik eigenlijk alleen maar eens “een muisje wilde zijn” en meekijken.
In augustus 2015 kreeg Seneit Debese deze ellende mee en raadde ze me aan eens naar speaker-search te bellen, dat waren heel leuke mensen. Dat liet ik me natuurlijk geen twee keer zeggen, dus ik belde en had meteen Jörn aan de lijn. Hij stond open voor mijn idee om bij een opname aan te schuiven, was er enthousiast over en zei dat hij van zich zou laten horen. Ik had voor het eerst het gevoel dat het deze keer wel eens zou kunnen lukken en dat hij het meende.

Ik zal het nooit vergeten: ik zat net bij vrienden op de bank, we wachtten op het eten dat nog in de oven stond te stoven, toen ineens mijn telefoon ging. Het was Sören! Hij vroeg of ik zin had om bij de opname van de audiodescriptieversie  van “Der Vampir auf der Couch” met Thomas Arnold te zijn. Daar heb ik natuurlijk meteen ja op gezegd! In die tijd was ook net mijn blog in wording.

Ik ben gewoon ontzettend blij dat ik met het team van speaker-search zo’n deskundige en betrouwbare partner voor de afhandeling en productie van de audiodescripties en ondertitels voor “Kinoblindgänger” aan mijn zijde  heb! Ze hebben altijd een luisterend oor voor mijn vele technische vragen.


Wat zijn precies je taken als regisseur?

Mijn taak is om me volledig te concentreren op de stem en daarbij op twee dingen te letten: enerzijds op een verstaanbare en correcte uitspraak en anderzijds op de inhoudelijke begrijpelijkheid. Zodra me iets niet duidelijk is, vraag ik door. Vroeger was ik daarin nog wat terughoudend, maar inmiddels verbeter ik genadeloos! Zo wordt gegarandeerd dat de audiodescripties door blinde mensen zoals ik ook echt begrepen worden. Het is als het ware de laatste check voor de oplevering, en dan moet alles gewoon perfect zijn.


Sinds april 2016 bestaat de “Kinoblindgänger gemeinnützige GmbH”. Wat zit er precies achter en hoe kun je jullie steunen?

Door het bloggen ga ik nog veel vaker naar de bioscoop dan vroeger. Daardoor moest ik helaas ook vaststellen dat veel internationale films nog niet toegankelijk worden aangeboden. Zo kwam ik op het idee om zelf actie te ondernemen. Ik richtte dus mijn eigen GmbH op. Bij een audiodescriptieproductie lopen de kosten snel op tot enkele duizenden euro’s. Veel distributeurs kunnen die kosten vaak niet dragen. Daarom zet ik me met mijn project, met behulp van donaties en sponsors, in voor meer Duitstalige audiodescriptieversies en ondertitels.

Wie ons wil helpen zoveel mogelijk films toegankelijk te maken, kan dat overigens graag doen via het donatieplatform “betterplace”.


Als je één wens mocht doen, wat zou je dan wensen voor de toekomst van de toegankelijke film?

Ik wil gewoon naar de bioscoop kunnen gaan zoals ieder ander! Tot die tijd is er nog veel te doen! Maar nu ben ik eerst benieuwd naar de uitreiking van de Deutscher Hörfilmpreis en duim ik voor speaker-search voor hun nominatie voor de audiodescriptie van “24 Wochen”!